Menu
Terug naar overzicht

Tussenrapportage Aanjaagteam verwarde personen naar Tweede Kamer

Geplaatst op 24-02-2016

Er gebeurt veel, maar extra inspanning is nodig om mensen met verward gedrag zoveel mogelijk in hun eigen woonomgeving te laten leven. Dat concludeert het Aanjaagteam Verwarde Personen in haar tussenrapportage Samen doorpakken: op weg naar een meer persoonsgerichte aanpak voor en met mensen met verward gedrag. Het rapport is op 19 februari 2016 door de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport naar de Tweede Kamer gestuurd.

Het aanjaagteam, onder leiding van Liesbeth Spies, ziet brede steun voor de ingezette beweging om mensen met verward gedrag zoveel mogelijk in hun eigen woonomgeving te laten leven en de maatschappelijke overlast te verminderen. Bij de samenwerkende partijen – gemeenten, politie, geestelijke gezondheidszorg- en maatschappelijke organisaties – bestaat echter nog geen eenduidig en gezamenlijk beeld van een ‘sluitende aanpak’.

Aedesenquête

Woningcorporaties wezen in een enquête die Aedes eind 2015 onder haar leden hield, al op het belang van een sluitende aanpak om overlast tegen te gaan. Uit dit onderzoek bleek dat corporaties een toename signaleren van overlast veroorzaakt door verwarde huurders.

In de tussenrapportage pleit het aanjaagteam ervoor om de rol van de gemeenten als regisseur van een sluitende aanpak te concretiseren en dit vast te leggen in gemeentelijke bestuurlijke afspraken en regionale of landelijke convenanten met ketenpartners. Corporaties vinden ook dat de regierol bij de gemeenten hoort.

Andere aanbevelingen van het aanjaagteam die aansluiten bij de aandachtspunten die corporaties in de Aedes-enquête noemden bij de preventie en aanpak van verward gedrag:

– Meer kennis van verwardheid bij meldkamer politie.
– Heldere afspraken met partners over vervoer, 24/7 uur crisisopvang en zorg in de wijk.
– Er zijn meerdere soorten woonvormen beschikbaar waar begeleiding aan is gekoppeld. Gemeenten, zorgaanbieders en corporaties regisseren en sturen gezamenlijk op de in-, door- en uitstroom in de hele keten: van klinisch, naar beschermd wonen met begeleiding en naar eigen woning met begeleiding.
– Een ketenoverschrijdend informatieprotocol zorgt voor betere gegevensuitwisseling: wat kan, mag, moet, door wie en hoe binnen de kaders van privacyregelingen en medisch beroepsgeheim.

Terug naar overzicht
Reacties